Namimiss ko ung dati

          I am listening to "so far away by bamboo". Naalala ko dati. Noong nagtake kami ng exam sa ADDU. Medyo maaga natapos, ayun, nag net muna kami. Ito kasi ung favorite song ko dati Sobra akong addict dito. Bago amtulog, ito ang laging tugtog sa mp3 ko. Nakakamiss kasi dati, kasama ko pa sila. Tapos ngayon, aalis na ung best friend ko sa Monday. Aalis na siya. Dati, kasama ko pa siya. Dati, sabay pa kaming kumain, umuwi at mag lunch. Di ko pa rin ma accept ang fact na aalis na siya. Si aprille. Oo, un ang pangalan niya. Hindi ko siya malilimutan. Paano ko ba naman siya malilimutan? Kanina lang, nagkalast chat kami. Sabi niya sa akin, na idedelete na daw nya ung fb niya. Sabi raw kas ng mama niya. Kailangan daw niya mag concentrate sa studies. Di ko alam kung papano na ito. Di ko alam kung papano ko siya icocontact. Di ko kayang mawala silang lahat sa akin. Bakit ba ganoon? Dalawa na sa amin ang nawala, tapos ngayon, pati ba naman siya? Bakit di pwedeng magkasama na lang kami habang buhay? Bakit hindi pwedeng di na lang sila umalis? Bakit?

          I really feel very bad. She is so far away. Pupunta na siya sa Florida. That really hurts. I will miss the way we used to be. Di ko alam kung magiging ganoon pa rin kasi sa hinaharap. Bakit ganoon, every time na maririnig ko ung mga favorite songs ko dati, naaalala ko agad ung mga times na magkakasama kaming magkakaibigan. Namimiss ko na ung mga biruan, ung mga tawanan, iyakan,...lahat. Namimiss ko na ung mga pambubully nila, ung mga jokes ko. I miss how I used to be. I used to be happy. I used to be cheerful. Pero umibaang lahat noong dumating ako sa U.P. Di ko feel ang mga tao doon. Masyado nga silang pranka. Paminsan, nakakainsulto na. Di ako nasanay. Masyado kasing mababait ang mga kaibigan ko. Naiinis ako! Sana sila parin ang classmates ko. Kung pwede nga lang na bumalik sa past. I missed high school days. Ung mga araw na inspired akong mag aral. Ung mga araw na kasama ko pa sila at buo pa kami. Nakakalungkot man pero totoo. NAG IISA NA AKO NGAYON. totoo naman diba?

          Namimimiss ko ung kantahan namin. Ayoko ko na sa UPmin. :( Masyadong maraming problema. Lahat, problema. Nakakasawa. Nakakasakal. Nakakalungkot pero tumatanda na ako. I'm becoming an adult that I have to leave my fantasies behind. I have to forget how it feels when I was young. It will just make me cry remembering those days. Those days how I used to laugh and enjoy my life. How I used to be happy go lucky. Everthing is serious now. Very serious. I just madly missed those good old times. So much.